هدف: ارزیابی تاثیر بواسیزوماب داخل زجاجیه برای درمان Type I رتینوپاتی نوزادان نارس در Zone I. روش پژوهش: نوزادان مبتلا به Type I رتینوپاتی نوزادان نارس در Zone I (ROP Zone I، هر مرحله ای از ROP همراه با plus disease و یا Zone I ROP، stage III ROP بدون Plus disease) در این مطالعه آینده نگر وارد شدند. بواسیزوماب داخل زجاجیه ای به میزان ml 0/025 / mg 0/625 با بی حسی موضعی تزریق گردید. بیماران تا 4 هفته به فواصل هر یک هفته و بعد از آن هر دو هفته یک بار تا هفته 90 بعد از آخرین قاعدگی پیش از بارداری، معاینه شدند. یافته ها: هفتاد چشم از 35 بیمار با Type I رتینوپاتی نوزادان نارس در Zone I برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. در سن 90 هفتگی بعد از آخرین قاعدگی پیش از بارداری در 82/9 درصد از بیماران، رتینوپاتی با یک بار تزریق پس رفت کرد و رگ زایی کامل یا نزدیک به کامل در قسمت های محیطی شبکیه اتفاق افتاد و در 2/92 درصد از بیماران بعد از دو بار تزریق پس رفت رتینوپاتی حاصل شد. در 5 چشم (7/1 درصد) رتینوپاتی تا مرحله B 4 و یا مرحله 5 بیماری پیش رفت کرد به طوری که به درمان جراحی نیاز شد. عوارض مهم بعد از تزریق از قبیل اندوفتالمیت، کاتاراکت و خون ریزی زجاجیه در هیچ یک از بیماران دیده نشد. نتیجه گیری: تزریق بواسیزوماب داخل زجاجیه روش موثری در درمان بیماران با Zone I رتینوپاتی نوزادان نارس می باشد. اما در بعضی از موارد، ممکن است بیماری تا مراحل بالاتر پیش رفت کرده و نیاز به جراحی وجود داشته باشد. کنترل دقیق برای تشخیص برگشت بیماری و یا پیش رفت آن ضروری است. احتمال دارد چشم های با Zone I رتینوپاتی نوزادان نارس پایدار با وجود تزریق بواسیزوماب داخل زجاجیه به مراحل پیش رفته تر وارد شوند و ممکن است درمان مجدد ضروری باشد.

پاراتوبرکولوزیس یک نوع التهاب گرانولوماتوز مزمن و پیشرونده غیر قابل درمان روده می باشد که توسط مایکوباکتریوم ایویوم زیرگونه پاراتوبرکولوزیس (Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis MAP) ایجاد می گردد. پاراتوبرکولوزیس در تمام جهان در میان نشخوارکنندگان دیده می شود. نخستین گزارشات پاراتوبرکولوزیس در ایران به دهه 1960 میلادی باز می گردد زمانی که بیماری در میان دام های وارداتی گاوداری شرکت نفت آبادان شناسایی گردید. در مطالعه حاضر تعداد13 جدایه کلینیکی MAP شامل 4 جدایه گوسفندی و 3 جدایه بزی از استان اصفهان همراه با 3 جدایه گاوی از استان زنجان و 3 جدایه گاوی از استان البرز در کنار دو سویه واکسینال 316F MAP و MAP III & V توسط آزمایش های مستقل PCR-IS900، PCR-F57 به منظور تعیین هویت و PCR-Collins به منظور تعیین تیپ باکتری مورد بررسی قرار گرفتند. در نتیجه اجرای این بررسی از نظر تکنیکی امکان اجرای هر سه آزمایش با استفاده از یک پروتکل واحد PCR فراهم گردید و علاوه بر این هویت همه 15 جدایه کلینیکی و سویه واکسینال مورد بررسی به عنوان تیپ های گاوی Type II) MAP) مورد تائید قرار گرفت. مشاهده انحصاری این تیپ در میان باکتری های تحت بررسی علیرغم بزرگتر بودن جمعیت گله گوسفند و بز کشور در مقایسه با گله گاو از نظر اپیدمیولوژیکی جالب توجه بنظر می رسد.

مقدمه: تیروزینمی یک بیماری متابولیک مادرزادی است که طی آن، تجزیه اسید آمینه تیروزین مختل شده و مقدار آن در بدن افزایش مییابد. تجمع متابولیت های حاصل از آن ارگانهای خاصی را درگیر میکند که برحسب تظاهرات کلینیکی گوناگون به سه نوع تقسیم میشود. معرفی بیمار: این مقاله تیروزینمی نوع 1 را در کودکی 2 ساله که با شکایت ادراری و بیقراری توسط والدین مراجعه کرده بود. گزارش میکند. علیرغم فقدان ضایعه پاتولوژیک در غربالگری سونوگرافی جنین، یافته های تصویربرداری حکایت از درگیری هر دو کلیه دارد. نتیجه گیری: این بیماری نادر، ارثی و متابولیک است که با وجود چالشهای تشخیصی، درمان ساده ای دارد.

به عنوان تعمیمی از I روش سه گانه، I روش سه گانه جامع از نظر استدلال و کنترل کننده فازی مورد بررسی قرار گرفته است.I اصل سه گانه جامع مطرح گردیده است، که I اصل سه گانه قبلی را اصلاح می کند. بعد از آن، شکل متحد I روش سه گانه بر اساس (0.1) استلزام یا –R استلزام بنا شده است. بعلاوه، خاصیت برگشت پذیری I روش سه گانه جامع از عملگرهای افزایش، کاهش و دیگر انواع عملگر بدست آمده، که به نظر می رسد خاصیت برگشت پذیری آن عالی است، بخصوص در حالتی که (0.1)- استلزام به کار گرفته شود. نهایتا، توانایی پاسخ کنترل کننده های فازی را بر اساس I روش سه گانه جامع مورد بررسی قرار می دهیم، بعد از آن عملی بودن I روش سه گانه اصلاح شده است.